Policzone...

Moi drodzy dziś fragmentu nie będzie... Bynajmniej nie dlatego, że się obijałam przez ostatnie wieczory. Weekend wypełniłam sobie kleceniem tekstu do grupowego projektu tematycznego i tak mi zeszło. Opowiadanko będzie miało swoją premierę w przygotowywanym przez kilka osób zbiorku. Nie, ma to być żaden papierowy produkt, zwykły plik pdf, za to wszystkie teksty, które udostępniamy, są autorskie. Po premierze opowiadanie trafi oczywiście tutaj, ale to będzie w czerwcu ;)

Dziś, zajmiemy się podsumowaniem ankiety dotyczącej bohaterów Dzieci Żywiołów. Głosowało 36 osób a oddane głosy rozłożyły się następująco:

Eva i Larkus – 9 głosów

Airo i Ergor – 4 głosów

Alena i Corlah – 4 głosów

Ino i Raza – 19 głosów

Jak to wygląda z mojego punku widzenia? Ano okazuje się, że nie tylko ja bywam przewidywalna ;). Reakcje i preferencje czytających także w znacznym stopniu da się przewidzieć. Wyniki bynajmniej mnie nie zaskoczyły. Ostatnia para jest zdecydowanie najbarwniejsza, w dodatku przy nich zdecydowałam się troszeczkę podkręcić temperaturę i pojawiła odrobina tego, czego czytelnik łaknie, jak dżdżownica dżdżu, czyli odrobina seksu.

Pozostali... Wysoka pozycja Evy i Larkusa jest zrozumiała, gdyż są kluczowymi postaciami, spinającymi całość. Nie sądziłam natomiast, że Airo z Ergorem i Alena z Corlahem skończą z tym samym wynikiem. Oczekiwałam raczej, że Alena i Corlah nie znajdą swoich sympatyków. Oczywiście, jeśli dają się lubić mimo, że z obojga zrobiłam ciamajdy, to oczywiście się cieszę. Nie ukrywam, że i ja mam swoich faworytów i głos oddałam, ale nie na Alenę i Corlaha, więc na te swoje 4 głosy załapali się bez mojego wsparcia ;)

Dziękuję wszystkim osobom, które znalazły czas żeby Dzieci Żywiołów przeczytać i zagłosowały w ankiecie. Tym bardziej dziękuję, że nie jest to opowiadanie, lecz powieść i w związku z tym ma swoją objętość. W domu, na dysku mam w tej chwili 350 stron maszynopisu. Jeszcze kilka pewnie przybędzie, ponieważ ostatni podrozdział i epilog wciąż czekają na spisanie, a to oznacza, że ostatecznie wyjdzie raczej więcej, niż mniej, niż te bieżące 350.

I na koniec wierszyk :). Miałam niezły ubaw, gdy zdarzyło mi się, że w tym akurat wierszyku ktoś doczytał się treści erotycznych :D. Czego to ludzie nie wymyślą ;)

Ukoronowanie

Na gór majestat, oczu wznoszę zachwyt 

i wspinam się z upartą, na dumne szczyty, wiarą,

a po drodze kamień, przepaści chmurna otchłań,

a kieł potęgi szarej, kaleczy dłoń zuchwałą.

Krwi krople znaczą drogę niczym paciorki koralu,

Łzy, jak srebrne szkła okruszki lśnią na granicie.

Idę, a za mną pozostają chłodne ciała żalów,

Idę, by w górze, śmierć srebrnym pocałunkiem,

ukoronowała życie.

Do poczytania następnym razem, zapewne już fragmentu konkretnego tekstu :)