Co lubię

Lubię miękką ciszę samotności,

Lubię nocy harfę srebrną,

Gdy gra na liściach śpiących,

Melodii materię tkając zwiewną.

Lubię dzwoneczki kropel rosy

Na leśnej pajęczyny niciach

I w blasku słońca mrużyć oczy

I spijać miodowe krople życia.

Lubię na granatowym niebie

Księżyc jak ja samotny

W gwiazdach poszukuje siebie,

Odległy, cichy, blady, chłodny.

Lubię aksamit świtu jasny

I łąki atłasową zieleń,

Wiatru jedwab we włosach własnych

I barw motylich mnogość wcieleń.

Lubię zachodów czerwień ogniozłotą,

Lubię śpiew morskich fal perlisty

I oczu smutkiem zadumanych słotę

I uśmiech w grzywach chmur złocistych.

Lubię zanurzyć się w mgłę życia,

W strumieniu ciszy stopy schłodzić

I myśli z niego dłońmi czerpać

I z gniewem własnym się pogodzić.

Kołysać się w hamaku czasu,

Zasłuchać w świerszczy letnie granie,

Wypełnić duszę wonią lasu,

Wzrok okryć snem oczarowania.